ดูแล้วบอกต่อ วิจารณ์หนัง Ouija Origin Of Evil เพราะรักจึงยากจะลืม

เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจไม่น้อยที่ Ouija (วี-จี) หนังผีถ้วยแก้วเมื่อสองปีก่อน กลายเป็นหนังสยองขวัญที่ประสบความสำเร็จในอเมริกาและเกือบทั่วโลก ตัวหนังเล่าเรื่องราวของกลุ่มวัยรุ่นที่เล่นผีถ้วยแก้วแล้วถูกวิญญาณตามล่าเอาชีวิต เพราะพวกเขาฝ่าฝืนกฎข้อห้ามในการเล่นที่ประกอบไปด้วย 

1.ห้ามเล่นคนเดียว 

2.ห้ามหยุดเล่นกลางคันโดยไม่เชิญวิญญาณออก

3.ห้ามเล่นในสุสาน 

ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ (ว่าบ้านที่พวกเขากำลังเล่นผีถ้วยแก้วนั้นเคยเป็นสุสานมาก่อน) ทำให้วิญญาณร้ายตามเอาชีวิตพวกเขาและตายไปทีละคน แม้ปริศนาในหนังภาคแรกจะคลี่คลาย แต่หนังก็ได้ทิ้งเชื้อบางอย่างไว้ ซึ่งแน่นอนว่ามันคาใจผู้ชมนั่นก็คือเรื่องราวของลีน่าและดอริส (หญิงชราในสถานบำบัดและซากศพในห้องใต้ถุน) 

เหตุการณ์ในหนังของ Ouija Origin Of Evil จึงเลือกจะย้อนกลับไปที่ต้นตอของเหตุการณ์สยองขวัญทั้งหมดในหนังภาคแรก ซึ่งจะว่าไปแล้วนี่เป็นการสร้างหนังสยองขวัญที่ผู้ชม (ที่ดูหนังภาคแรกมาแล้ว) รู้ว่าหนังเรื่องนี้จะไปจบลงที่ตรงไหน (ดังนั้นไม่ต้องกลัวเลยว่าจะโดนสปอยล์ เพราะโดนไปแล้วเรียบร้อยจากการดูหนังภาคแรก) แต่ระหว่างทางของหนังเรื่องนี้กลับมีอะไรให้เราติดตามมากกว่าจะเป็นห่วงตอนจบ 

ในนครลอสแองเจลิส ปี 1967 แม่ม่าย อลิซ แซนเดอร์ เธอต้องเลี้ยงดูลูกสาวสองคนอย่างดอริสและลีน่าตามลำพัง นอกจากจะต้องหาเงินเพื่อผ่อนบ้านให้รอดพ้นจากการถูกยึดแล้ว การประกอบอาชีพเป็นคนเข้าทรงวิญญาณ หลายครั้งเธอก็ไม่เคยได้พบวิญญาณเป็นๆสักที แต่ดูเหมือนว่าช่วงหลังกิจการของเธอดูจะไม่ค่อยราบรื่น การที่เธอได้เอากระดานวีจีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในพิธีกรรม กลับได้ผลดีเกินคาด แต่นั่นก็เป็นที่มาของความน่ากลัว เมื่อลูกสาวคนเล็กของเธออย่างดอริสเริ่มสามารถพูดเปลี่ยนเสียงได้ รู้เรื่องที่ลูกค้าไม่เคยบอกใครมาก่อน หรือแม้กระทั่งรู้เรื่องบางอย่างที่อลิซไม่เคยบอกดอริสมาก่อน อลิซมองว่านี่คือเรื่องมหัศจรรย์ แต่สำหรับลีน่าแล้วเธอมองเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับน้องสาวตัวเอง 

เมื่อหนังดำเนินเรื่องไปสักระยะ เราจะได้เห็นความสัมพันธ์ของครอบครัวแซนเดอร์ที่มีแต่ตัวละครหญิง ในสามช่วงวัย คือเด็ก-วัยรุ่นและผู้ใหญ่ ซึ่งในแต่ละวัยก็สะท้อนวุฒิภาวะและการรับมือกับปัญหาครอบครัวได้อย่างแตกต่างกัน จริงอยู่ที่ Ouija อาจจะเป็นหนังผี แต่ในขณะเดียวกันมันก็เป็นหนังครอบครัวที่ทำให้เราได้เห็นถึงความเปราะบางของมนุษย์ การโหยหาความรักที่จากไป (การพูดคุยกับดวงวิญญาณ) แต่ท้ายที่สุดแล้ว การเรียกหาสิ่งที่จากไปแล้ว บางครั้งก็เป็นเรื่องที่ไม่สมควรและอาจจะนำมาซึ่งหายนะ (ทางจิตใจ) และทางกายภาพ (การโดนผีสิงและทำร้าย) เกินคาดคิดก็เป็นได้ 

(Visited 80 times, 1 visits today)

About The Author

You might be interested in

LEAVE YOUR COMMENT

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *